Despois de máis de un ano sen escribir aquí me tedes de novo, desta vez para escribir un pequeno top sobre filmes a petición do meu amorciño.
Antes de comezar con el gustaríame aclarar que en moitas categorías non hai un claro vencedor, a excepción de 2001, polo tanto en realidade na maioría das categorías hai filmes que poderían estar ó mesmo nivel que as elixidas.
Mellor filme:
Boas,
Como observariades levaba uns días co blog caído, debido a problemas co anterior hosting, co cal non nos quedou outra opción que migrar de hosting e comezar todo de cero, xa que perdimos tódalas bases de datos e o noso antigo proveedor pasa de nos. Por este motivo terei isto parado ate que volvamos a instalar o portal do fansub e remate de preparar o blog.
Deica.
Boas,
xa había tempo que non escribía e, aproveitando a actualización ó WordPress 2.7, imos romper con esa racha.
Hoxe toca falar de Angel Sanctuary, un dos manga que me lin este ano, outro día falarei do anime que, aínda que non está mal, deixa moito que desexar con respecto o manga.
Neste manga contasenos a historia de Setsuna Mudo, un rapaz de instituto do máis normaliño (ou case, porque esta namorado da súa irma, Sara), que resulta sera reencarnación do anxo orgánico Alexiel, un dos máis poderosos do firmamento. E así coma quen non quere a cousa remata involucrado nunha guerra entre os Anxos e varios extratos do inferno na que se meten por medio algún grupo de revolución dos baixos extratos do ceo, no medio de todo isto Setsuna vai descubrindo que os seus amigos non son o que parecen e que incluso a súa irma, da que esta perdidamente namorado, non é realmente a súa irma.
Con todo este fregado só me queda decir que a historia vai mellorando a cada tomo e que te deixa enganchado ate o final que resulta ser fantástico.
Recoméndovos que lle deades unha oportunidade a este manga que é do mellorciño.
Deica.
Seguindo o consello de Wish vou a deixar aquí o resultado dun test sobre as posibilidades que hai de que Chi, a nosa gata infernal, intente matarme:
E vendo a cantidade de mordiscos que teño polos brazos penso que acerta. XDDD
Deica.
Ola,
Imos con outro capítulo máis desta sección que a tiña algo abandoada. Desta vez vou falar de Mort, unha das novelas que se desenvolven no entorno da Morte.
Nesta novela Prattchet presentanos a Mort, un rapaz de campo bastante inutil que termina co seu pai nunha feira na busqueda de traballo, casualmente, a Morte, que precisaba un axudante acaba contratandoo, por que, certamente, o rapaz da o pego para cando menos a parentar ser a morte xa que so se lle ven os osos. Con todo esto atopamonos coas dificultades de Mort primeiro para entende-lo traballo e logo para levalo a cabo nalgúns casos, o cal desencadena un conflicto coa cuasi-realidade do Mundodisco.
Coma sempre, Terry Prattchet, sorprendenos co seu humor retranqueiro e desta vez cun maior protagonismo dun dos mellores persoaxes deste mundo, a Morte.
Deica.
Ola,
Esta é unha das series coas que tiña unha conta pendente dende hai ben de tempo, hai anos que Wish ma recomendara e eu non me daba feito con ela nin animado para vela, e este ano, por fin, puiden gozar dela.
Nesta serie cóntannos o encontro entre Shinobu unha aprendiz de ninja e Kaede unha estudante normal de instituto, a raíz disto nace unha relación de amizade, para Kaede, e de algo máis que amizade, para Shinobu, entre as duas, que se adereza coa as aparicións de Onsokumaru, o mestre/mascota de Shinobu, e os outros ninja da escola, que ademais de ser uns pervertidos, en especial Onsokumaru, fan que escaches coa risa durante toda a serie.
Debo destacar nesta serie que a voz de Onsokumaru pona Norio Wakamoto, un dos meus seiyuu favoritos e un crack nisto do dobraxe que fai que Onsokumaru e a serie sexa moito máis divertida todavía.
Coma sempre déixovos con algunha captura da serie. Gaboraaaaa!
Deica.
Ola,
Seguimos con máis manga desta vez falarei dun dos mellores manga que teño lido e que fun coleccionando con Wish o longo dos últimos meses: 20th Century Boys.
Neste manga presentannos a Kenji un home totalmente corrente, sen moitas ambicións, pero que se ve envolto nunha trama de asasinatos relacionados cunha secta que ten como emblema un simbolo deseñado por el e a sua banda de amigos de mozos. Aquí comeza todo unha historia de tramas políticas, asasinatos e atentados con Kenji e os seus amigos como defensores do ben e da terra.
Neste manga, Naoki Urasawa, enrredanos na trama de Amigo ate o final mantendonos na intriga de saber quen é o verdadeiro Amigo, e como Kenji tratara de enfrontarse a el para ser o heroe da xustiza que profetizou cando era mozo. A verdade é que con el me quedei enganchado ate o final, que a pesar do que moitos din, é do mellorciño que teño visto en manga ainda coa inclusión de 21st Century Boys.
Recoméndovos encarecidamente esta manga por que é do mellorciño que caera nas vosas mans.
Deica.
Boas,
esta vai ser a derradeira das entradas deste pequeno ciclo Tezuka, e para cambiar un pouco a liña das anteriores, onde falabamos do manga máis infantil de Tezuka, imos falar do chamado Tezuka escuro, unha época do autor onde os mangas eran moito máis adultos e cunha gran dose de crítica social. Imos falar de MW.
En MW presentásenos un Xapón a mediados dos 70, e vemos a evolución do noso protagonista e malo da historia, dende mozo onde cae vítima dunha arma química que por accidente é activada nunca base militar americana nunha illa remota de Xapón; este accidente provoca que este rapaz se vaia volvendo un sádico moi intelixente que consegue triunfar en todo o que se propón, pero que ademais leva unha vida nas sombras coma asasino. Ademais deste cruel individuo o manga preséntanos a un cura católico vinculado a el dende o a accidente coa arma química e co que mantén relación homosexuais, o que trae de cabeza ó cura que intenta afastarse inutilmente del.
Xa so con está pequena sinopse é facil observar a forte critica social por parte de Tezuka neste manga, onde ademáis fala dunha trama política relacionada con sucesos reais da política xaponesa dos anos 70.
Non fai falla que diga que este é o meu parecer un dos mellores mangas de Tezuka, onde se pode ver un guión moito máis traballado que nos seus inicios, cun debuxo moito máis detallado, e onde se ve un claro salto de calidade.
Deica.
Boas,
seguindo con este pequeno ciclo de Osamu Tezuka, hoxe falarei da mal chamada triloxia de ciencia ficción composta por Lost World, Metropolis e Next World. Estes tres manga o único que teñen en común é que comparten maioria dos persoaxes, que incluso fan distintos papeis dentro de cada manga, pero non hai ningunha relación entre as tres historias.
Lost World
En Lost World situanos dentro dun futuro no que un planetoide está a piques de reatoparse coa Terra despois de terse separado dela millóns de anos antes, esto provoca unha serie de reaccións en especial co descubrimento de que este planetoide é rico nun mineral cun alto contido enerxetico. Co fin de facerse con ese mineral e de investigar este planetoide, desenrolase un proxecto no que se intentan infiltrar certos grupos mafiosos, dando lugar a multiples aventuras dos protagonistas do manga.
Como Shin Takarajima, este é un manga infantil dos primeiros anos de Tezuka, aínda que se nota que este manga esta moito máis traballado, e apreciase certa evolución entre as dúas obras.
Metropolis
Este manga tamén está situado nun futuro cercano, no que unha organización terrorista liderada polo Barón Roxo intenta dominar o mundo. Este malvado, caracterizado pola sua gran nariz, pidelle ó mellor científico do mundo que consiga facer un humano artificial con poder incluso para cambiarse de xenero. Mentres este cientifico esta encerrado co proxecto comezan a verse unhas manchas negras no sol que provocan cambios nos animais da terra, facendoos de tamaños xigantescos. Nesta situación contansenos as aventuras dese humano artificial, o desengano que leva o descubrir que non é humano de verdade, e na crueldade humana para conseguir os seus fins.
Aquí Tezuka ainda parece moi verde e ademáis a historia parece que lle falla algo, deberia ser moito máis longa e que non sucederan as cousas tan repentinamente, sen darnos tempo a coñecer e ver cambiar os personaxes.
Next World
Neste Manga situado tamen no futuro non moi lonxano de das duas anteriores, descubrese unha nova especie, superior a humana, coas consecuencias que iso conleva, os humanos quedarian como gando para esos seres. Mentres esta especie planea o dominio da Terra, os homes seguen envoltos nas súas disputas estupidas e sen razón que o único que poden levar e a morte. Nunha critica clara a guerra fria, Tezuka, presentanos persoaxes nos dous bandos, que acaban por loitar xuntos para salvar a Terra é a humanidade.
Aquí xa asoma un pouco o Tezuka que veremos máis adiante, aínda que me segue parecendo bastante verde, de todas maneiras, penso que este é o mellor dos tres mangas, onde a historia esta ben traballada, e ten menos incoherencias.
Finalmente aclarar que nin Lost World ten que ver co libro de Sir Arthur Conan Doyle, nin Metropolis co filme de Fritz Lang, solo foron títulos que lle gustaron o autor e decidiu poñelos.
Espero que vos sirva de algo este pequeno comentario dos mangas e se vos gusta Tezuka son imprescindibels.
Deica.
Ola,
Shin Takarajima é considerado o primeiro manga de Osamu Tezuka, ainda que isto non é certo, de feito publicaba algún outro manga en revistas, o que si é certo é que con este manga marcou un antes e un despois no mundo da banda deseñada xaponesa, foi o primeiro en contar unha historia de certa lonxitude inaugurando unha nova fórmula para facer manga.
Comecei lendo esta historia esperandome que fora unha historia infantil pero con certo sentido e cun trasfondo interesante, e si que é unha historia infantil pero con moi pouco sentido e cunha historia cando menos moi peculiar, incluso metendo de por medio unha especie de Tarzán, e demasiado simple para o meu gusto. Si é certo que cumpre o seu cometido como manga infantil, pero pareceme que lle falta un punto en comparación con obras máis maduras de Tezuka, mais si é recomendábel se che interesa seguir a traxectoria de Osamu Tezuka, co cal podemos constatar que o deus do manga comezou sendo humano, e con historias, que aínda que tiveron éxito, deixavan bastante que desexan en canto a calidade.
Aquí deixo a miña crítica a este manga, que como ben dixo Tezuka, está sobrevalorado.
Deica.
Novas do WnFB Fansub
